A crónica dunha xeración e dun tempo de transformación da Galiza rural e salvaxe. O naturalismo como inspiración. Un persoal axuste de contas cos voceiros autóctonos do capitalismo depredador.

Iniciado a fins dos anos cincuenta e na década dos sesenta, o epílogo da nosa sociedade rural despregou o abano todo de miserias precisamente cando esa xeración cabalgaba impetuosa os camiños da vida. Ducias de naturalistas e ecoloxistas fomos testemuñas dese devalo e teorizamos múltiplas veces sobre as formas, o fondo e os obxectivos desa aloucada visión do lucro, o progreso e a dominación da natureza.