Os estudos onomásticos, e máis en concreto os toponímicos, constitúen unha liña de investigación tradicionalmente moi productiva en todo o ámbito da
lingüística románica. Tradicionalmente, as atestacións de topónimos nos textos antigos utilizáronse como base para a confirmación ou o rexeitamento
de determinadas hipótesis etimolóxicas. Tamén se empregaron para realizar, na medida do posíbel, un seguimento dos cambios sufridos polas formas
estudadas, así como da cronoloxía desas transformacións. Nesta obra o autor presenta un traballo exhaustivo no que, atendendo ao devandito, dá conta da totalidade do material toponímico do Tombo de Toxos Outos.

A última aventura poética de Xosé Lois García é un exceso telúrico, unha gloria terreal que anda, corre e aínda voa nun proceso e progreso ascensional que nos fai sentir mellor nos arrabaldos ou arredores do gozo.

O interminábel devalar da Igrexa católica non se entende sen unha estruturación ferreamente xerárquica, na que a figura do pontifex maximus é o gromo de aceiro que a sostén, por moito de que se fale de primus inter pares ou de servus servorum Dei. O papado, cos seus altos e baixos, aglutina ao seu redor todo un entramado de intelixencias e fidelidades que se transmite á masa dos crentes, ao tempo que vela pola ortodoxia do dogma e polo cumprimento da moral. Neste libro trázase unha historia do papado onde se tentan amosar as súas contradicións, os seus feitos heroicos e as súas accións indignas, sempre na procura dunha Igrexa poderosa e opulenta para maior honra e gloria de Deus Todopoderoso.